AİHM-in Ramil Səfərovla bağlı hökmü bir daha azərbaycan-erməni qarşıdurmasının ən biabrçı epizodlarından birinin sönmüş hiss olunan bir müzakirə dalğasını oyatdı.
Macarıstanda erməni zabiti Gürgen Markaryanı balta ilə yatmış halda qətlə yetirən Azərbaycan ordusunun zabiti, vətəni Azərbaycanda qəhrəmanlıq simvoluna, bütün normal və sivil cəmiyyətlərdəsə utanclıq, biabrçılıq simvoluna çevrilib.
Ancaq gəlin AİHM hökmünə qayıdaq və siyasi cəhətdən düzgün bir hökmün quru sətirlərini daha ətraflı araşdırmağa çalışaq.
“Azərbaycanın yaşamaq hüququ və ayrı-seçkiliyin qadağan edilməsi haqqında Avropa Konvensiyasının 2-ci və 14-cü maddələrini pozduğu təstiq edilmişdir. Məhkəmə eyni zamanda Azərbaycan tərəfindən Səfərovun cinayətinin “təsdiqlənməsi və dəstəklənməsi” ni vurğulayıb”.
Səfərovun nəinki “tolerant” Azərbaycan prezidentinin özü tərəfindən idarə olunan rəsmi qurumların, eyni zamanda Azərbaycan cəmiyyətinin böyük əksəriyyətinin dəstəklənməsi Səfərovun hərəkətindən həddindən artıq dəhşətli və rüsvayçıdır, çünki cinayətkarlar və dələduzlar istənilən cəmiyyətdə də var, ancaq inkişafın ən aşağı mərhələsində olan cəmiyyət onları alqışlamağı və qəhrəmanlaşdırmağı həyata keçirə bilər.
Səfərovu tərifləmək və dəstəkləmək nəinki yalnız rəsmi hakimiyyət orqanları tərəfindən,hansına ki, məhz özü,”tolerant” Azərbaycan prezidenti rəhbərlik edir , həm də, Azərbaycan cəmiyyətinin böyük əksəriyyəti tərəfindən olan fakt Səfərovun törətdiyi əməlindən daha sarsıntılı, daha biabrçılıq idi.
Oxşar cinayətkarlar və dələduzlar hər bir cəmiyyətdə olur, yalnız inkişafın ən aşağı mərhələ səviyyəsində olan bir cəmiyyət oxşar əməl sahibini alqışlaya və qəhrəmanlaşdıra bilər.
“Eyni zamanda, AİHM Səfərovun cinayətinə görə Azərbaycanı məsuliyyətə cəlb etməkdən imtina etdi. Qayda pozuntusu Səfərovun Bakıya ekstradisiya olunduqdan sonra əfv edilməsinə aiddir. Budur “qətlin cəzasının əsassız icra edilməməsi”.
AİHM hökmü yuxarıdakı çıxarışın birinci sətri heç bir tərzlə tənqidə dözmür və hakimlərin qorxaq siyasi korrektliyindən danışır, çünki onlar Azərbaycanda antierməni histeriyasına bələd deyil harada ki, bir sözlə erməni simasını düşmən obrazı olaraq uşaq bağçalarından başlayaraq toxumu səpilir.
Belə ki, nəinki yalnız özü Səfərov, həm də onu nifrət içində böyüdən dövlətdir təqsirkar.
Qeyd edək ki, 1news.az xəbər agentliyinin (Azərbaycan prezidentinin aparatı bu resursa nəzarət edir) histeriyalı açılışından bir parça mükəmməl şəkildə nümayiş olunub:
“İndi qoy erməni ordusunun hər bir zabiti yataqda uzanaraq anlasın ki, heç bir Avropa paytaxtı, yaxud Qarabağda olan mina onları qisasdan müdafiə etməyəcəkdir.Bu olsun yatarkən balta zərbəsi,yaxud bu olsun döyüş meydanında məhv olunmaq,bunu necə ki, qəhraman Mübariz İbrahimov etmişdir”.
Mən istərdim ki, bir balaca xatırlanan digər “qəhraman”ın şəxsi barədə qeyd edim. Azərbaycanın milli “qəhrəmanı” Mübariz İbrahimovun tituluna və onun “qəhrəmanlığının” səciyyələndirilməsinə, və döyüş meydanında onun əməliyyatları tərifinə toxunmaq istərdim.
Bu adam öz hərbi hissəsini özbaşına tərk edib, o da hərbi qaydaların ən çox cəzalandırılan hadisələrindən biridir və gecə (yenidən gecə) erməni dayaq bölməsinin yerləşdiyi əraziyə girib bir neçə nəfəri öldürmüş və atəşkəsi pozmuşdur ki, bu da bütün sivil müharibə normaları və standartlarına tam uyğun olan müharibə cinayətidir.
Ancaq yalnız Azərbaycanda deyilsə, daha harada ölümündən sonra tribunal əvəzinə milli “qəhrəman “ adına layiq görülərdi.
Təyyarə traplini üzərində Səfərovun əfvinə gəlincə …
Bunu Azərbaycan başçısının açıq və utanmaz saxtakarlığı kimi müəyyən etmək olar, çünki Səfərovun vətənə qayıtması ilə bağlı danışıqların onun xəbəri və nəzarəti olmadan aparıldığını güman etmək belə gülüncdür.
Üstəlik, Macarıstan həbsxanasında milli “qəhrəman” üçün bir mənzil ayırıb və zabitlərin müavinətini ödəyərək zabitin rüsvayçı əməlini qəhrəmanlıq və təbii bir hal olaraq hesab etdi və bununla da dövlət ordusunu şərəf və ləyaqətini başkəsənlər dəstəsi cinayətkarlıq səviyyəsinə endirdi.
Hər hansı digər izahat sadəcə AİHM-in hökmü ilə açıqlanmış dövlət başçısının populist hərəkətlərinə bəraət qazandırmaq və rəsmi cəhdlərdir, bu hərəkətsə həm sivil cəmiyyətin həm mənəvi, həm də hüquqi normalarının pozulmasıdır.
Yəni, məhkəmə hökmündə “Cəzanın əsassız olaraq yerinə yetirilməməsi” səciyyəsi Azərbaycana ixtiyar verdimi ki, qərar çıxarsın: məgər zabit kim ki, zabitlərin paqonlarını ləkələyərək rusvay etdi, kişi adını ləkələyərək yuxuda ikən adamı baltalamaq dərəcəsinə qədər alçalmışdır, azadlıqda qalsın…
Mətnin müəllifi, azərbaycanlı jurnalist və yazıçı, mühacirətdə yaşayan Zeynal İbrahimovdur.
