
Edmon Marukyan İlham Əliyev BMT-dəki çıxışına cavab verib.
O qeyd etdi ki, Ermənistan 21-ci əsrin bəlası olan müasir faşizmlə, yəni Azərbaycanla demək olar ki, təkbaşına mübarizə aparır.Amma hər şeyin öz sərhədləri var və bu sərhədlərin aşılması təhlükəlidir, çünki aşarsan bir daha geri qayıda bilməzsən.
“Əliyevin rejimi, terroru himayə edən bir dövlət, hərbi cinayətkar bir dövlət, təcavüzkar bir dövlət, beynəlxalq sülhü və sabitliyi təhdid edən bir dövlət yaradaraq bu sərhədi keçdi.Kiçik Əliyev ailəsinin qurduğu ölkəni mütərəqqi bir dünya birliyinin bir hissəsi kimi təqdim etməyə nə qədər çalışsa da, Azərbaycan korrupsiya və kölgə iqtisadiyyatına görə 129 -cu yeri tutmağa davam edir. Azərbaycan avtoritar dövlətlər qrupunda olmağa davam edir.
Bakı rejiminin diplomatik fəaliyyəti İslam Dövləti tipli hərbi maşının hərəkətləri ilə dəstəklənən “kürü” korrupsiyası ilə sonsuza qədər ləkələnir”,- Marukyan qeyd etdi.
Edmon Marukyan Bakıdakı cinayət rejiminə qarşı beynəlxalq sanksiyalar tətbiq edilməsi için bir neçə faktoru qeyd etdi. Bunlar arasında bölgədəki sülh danışıqlarını, sülhü və sabitliyi tamamilə məhv edən Artsax və Ermənistana qarşı genişmiqyaslı təcavüzü, BMT Nizamnaməsinin əsas maddələrinin çoxsaylı pozulması, həm 2016-cı ilin aprel döyüşləri zamanı, həm də 2020-ci ildə 44 günlük müharibə zamanı erməni hərbi əsirlərə və Artsaxın dinc erməni əhalisinə qarşı törədilən cinayətlər, 2020-ci ildə 44 günlük müharibə zamanı qadağan edilmiş silahlardan istifadəsi, Suriyadan terrorçuların bölgəyə gətirilməsi, Erməni mədəni irsinin məhv edilməsi və azərbaycanlaşdırılması, Artsax və Ermənistanın qanunsuz blokadası, həm Azərbaycanda, həm də ölkə xaricində ermənilər qarşı nifrət nitqi, Ermənistanın ərazi bütövlüyü və suverenliyinə qarşı daimi təcavüzlər, Bakıda “hərbi qənimətlər parkı” nın açılması, hərbi əsirlərin, o cümlədən mülki vətəndaşların saxlanılması, öldürülməsi, həlak olan hərbçilərin və mülki şəxslərin cəsədlərinin təhqir edilməsi yer alır.
Marukyan yazdı ki, hərbi cinayətlər siyahısı çox uzundur.
“Bakı rejimi bilməlidir ki, tarix, qələbələrdən və dünya ictimaiyyətinin sükutundan ilhamlanaraq icazə verilən hədlər hissini itirmiş diktatorların taleyini dəfələrlə göstərdi. Beləliklə, Klyuşevskinin dediyi kimi, tarix, heç nə öyrətmir, ancaq dərsləri bilmədiyinə görə şiddətli cəzalandırır”,- deyə o yazdı.







