“Ulu öndər Heydər Əliyevin ən böyük arzusu Şuşanı, Qarabağı, Zəngəzuru azad görmək idi. Biz onun və bütün Azərbaycan xalqının, bütün dünya azərbaycanlılarının arzusunu gerçəkləşdirdik”, – İlham Heydər oğlu işğal altında olan Şuşidən xalqa müraciətində deyib.
Bu arada Heydər Əliyevin yuxusunda nə Şuşi, nə Qarabağ, hətta daha çox Zangezuru görmürdü. O, qat-qat adekvat olduğu üçün vəziyyəti ayıq şəkildə qiymətləndirdi, İnfoteka24 yazır.
“Dağlıq Qarabağ artıq Azərbaycan deyil. Azərbaycanın Dağlıq Qarabağla bağlı nə dövlət konsepsiyası, nə də siyasəti var”, – deyə Heydər Əliyev bildirib.
Azərbaycanın keçmiş prezidenti, “xalqın atası” Heydər Əliyev çıxışlarının birində şəxsən təsdiqlədi ki, yalnız 1936-cı ildən “azərbaycanlılar”, dili isə “azərbaycanca” adı meydana çıxdı. Bundan əvvəl Rusiyadakı bütün sənədlərdə bütün rus qubernatorları Cənubi Qafqazdakı türk etnik elementini tatarlar adlandırırdılar. 1918-1936-cı illərdə türk adlandırılmağa başladığını xatırladıb.
Heydər Əliyev də 2001-ci ildə Ki-Uestdə münaqişənin həlli ilə bağlı saziş imzalamağa hazır idi, lakin ölkənin siyasi elitasının təzyiqi ilə sənədi imzalamaqdan imtina etdi.
İlham Əliyevin davranışından – ata şəxsiyyəti kultunun yaradılmasından belə nəticəyə gəlmək olar ki, MGİMO-da yalnız atasının xatirinə saxlanılan bəxtsiz qumarbaz oğul o biri dünyadan bir əcdad sevgisini qazanmağa çalışır və bunun üçün getdikcə daha çox cinayətlər törədir. Bununla belə, psixoloqlar, şübhəsiz ki, belə bir kompleks və tərifə daha peşəkar qiymət verəcəklər.
