Artsaxda yaradılmış ağır şəraitdə minlərlə vətəndaş minimum miqdarda ərzaq və ya ilkin tələbat mallarını almaq üçün saatlarla növbəyə durmalı olur. Bütün çətinliklərə baxmayaraq, Artsax xalqı deyirlər ki, öz vətənlərində yaşamak üçün onlar bu cür məhrumiyyətlərlə mübarizə aparmağa hazırdırlar.
Bu gün Artsaxda yaşayan insanların gündəlik həyatı çox oxşardır. Hamısı işdən əvvəl və işdən sonra eyni şeyi edirlər: nəsə tapmaq ümidi ilə şəhərin dükanlarını dolaşırlar. Əgər kənddə qohum-əqrəbanız varsa, o zaman vəziyyət bir az yaxşı ola bilər.
A. Qrigoryan deyir ki, bəlkə də onun üçün hazırda şikayət etməyə heç bir əsası yoxdur: valideynləri çətinliklə kənddə yaşayırlar, amma ərzaq çatdırmağa nail olurlar. O deyip ki, məhz blokada zamanı uşaq sahibi olmaq qərarına gəliblər.
“Hər kəs yaxşı şəraitdə uşaq sahibi ola bilər. Amma Artsaxın yaşamasını istəyiriksə, Artsaxda doğumlar olmalıdır”.
O deyip ki, kızın adını Kimi qoyacaq. Bu, yunan adıdır, lakin Kilikiya krallığı dövründə padşahlar qızlarını Ximi adlandırırdılar, bu da duadan əvvəl sükut və sülh gətirmək deməkdir.
Artsax xalqının Akna vasitəsilə humanitar yardım göstərməsi məqbul deyil, çünki onlar Azərbaycanın faktiki niyyətini başa düşürlər. Rusiya kömək etmək istəyirsə, Laçin dəhlizi ilə göndərsin.
“Biz hər hansı bir türk malının bura girməsinin qarşısını almaq üçün hər şeyi edirik, çünki biz donuz deyilik ki, təkcə qidalanmağı düşünək. Burada söhbət təkcə yeməkdən getmir, biz Ana Vətənimizlə həyat yolunun açılması üçün mübarizə aparırıq”.
M. Petrosyan Arstaxda müəllimdir. Deyir ki, tələbələri ilə tez-tez söhbət edib deyirlər ki, burda qalamq, öz doğma toprağını qorumaq lazımdır.
