
“İnfoteka 24” Telegram kanalı hesab edir ki, Ermənistan hökümətinin və bir sıra vasitəçilərin optimizminin əksinə bu ildə sülh müqaviləsi, gözləndiyi kimi, olmayacaq. Bu həmin optimizmi nəzərə alaraq, sülh müqaviləsinin imzalanmasının Bakı tərəfindən tarpedalanmasını əminliklə demak olar.
Bununla belə, onun bunu başa düşərək və ya sadəcə olaraq, məsələn, xarici (hesab et türkcə) təzyiq və ya hərbi uğurlara görə artan özünə hörmət nəticəsində baş verdiyi tam aydın deyil və o qədər də vacib deyil.
Özü Əliyevin sülh barədə təsəvvürü olduqca vacibdir. Əgər silah Ermənistan alırsa, onda bu, təhlükəsizliyi pozur və “Ermənistanı silahla təmin edən ölkələrin hərəkətləri regionda sülhün əldə olunmasına kömək etmir”. Xüsusən də bu, Ermənistana silah tədarük edən Hindistan və Fransaya aiddir. Onların tədarükü hələ də təvazökardır. Amma Azərbaycan Türkiyə, İsrail və bir sıra başqa ölkələrlə yüz milyonlarla dəyərində müqavilələr bağlaya və özü silahlana bilər.
Artsax ermənilərinin öz müqəddəratını təyin etməsi, hüquqları və təhlükəsizliyi revanşizmdir, lakin Ermənistan Respublikasını “Qərbi Azərbaycan” adlandırmaq “tarixi ədaləti bərpa etməkdir”. Bu nüansı kənara qoyaq ki, Əliyevin nə ədalətlə, nə də xüsusilə tarixlə heç bir əlaqəsi yoxdur.
Əliyevin (daha doğrusu, Ərdoğanın) təsəvvüründə, Ermənistanla sülh müqaviləsi erməni mənliyinin qeyd-şərtsiz təslim olması, ermənilərin öz kökündən, öz vətənlərində yaşamağın ədalətli istəyindən əl çəkməsidir.
Türk dövlət qurumları üçün, onların gələcək planlarına qarşı müqavimət imkanlarını aradan qaldırmaq üçün Ermənistan ordusunun buraxılması və ya heç olmasa məhdudlaşdırılması xoş bir bonus olardı. Təbii ki, ermənilər bununla razılaşa bilməzlər. Son 150 il ermənilərə nə isə öyrədibdirsə, bu, tarixi yaddaşa və güclü orduya ehtiyacıdır. Üstəlik, Türkiyənin soyqırım siyasəti yeni formalar qazansa da, kökündən dəyişməyib.
Ümumiyyətlə, regionda uzunmüddətli və sıx sülhü üçün müqavilə lazım deyil. Daha dəqiq desək o, əlbəttə ki, lazımdır, lakin öz özlüyündə sülh üçün zəmanət olmayacaq. Davamlı sülh üçün ən azından qarşılıqlı anlaşma lazımdır. Bunu yalnız güc dilini tanıyan cüzi desək indi və danışıqlar masası arxasında Ərdoğan-Əliyev dueti ilə əldə etmək sadəcə mümkün deyil.







