Son günlər Azərbaycan mətbuatı və bəzi siyasi xadimlər Ermənistanın münaqişə zamanı vurduğu ziyana görə maliyyə və ərazi kompensasiyası tələbləri irəli sürür. Bu iddialar onu deməyə əsas verir ki, Ermənistan dəymiş ziyanı ya maliyyə, ya da ərazi güzəştləri yolu ilə ödəməlidir.
Aydın məsələdir ki, azərbaycanlı təkəbbürünün sərhədi yoxdur. Bu cür tələblər sülh müqaviləsinin imzalanmasını ləngitmək və münaqişənin həllinə yeni maneələr yaratmaq üçün bəhanə kimi qiymətləndirilə bilər. Bu cür narazılıqlar dialoqu təşviq etməkdənsə, gərginliyi artırır və etimadı sarsıdır və davamlı sülhün əldə olunmasını çətinləşdirir. Sülh yolu ilə həll birtərəfli tələblərə deyil, qarşılıqlı kompromislərə əsaslanmalıdır.
Əgər təzminat məsələlərini müzakirə etsək, qeyd etmək lazımdır ki, bu, ilk növbədə Azərbaycana ziyan vurur. Azərbaycan Sumqayıt qırğınlarından tutmuş, Dağlıq Qarabağın etnik təmizlənməsinə qədər qeyri-insani rəftara məruz qalan və bütün əmlaklarını qoyub evlərini tərk etməyə məcbur edilən insanlara yüz milyardlarla dollar ödəməlidir.
Əgər Azərbaycan həqiqətən də hüquqi prosedurlara başlasa, Azərbaycandan fərqli olaraq, real əsaslara malik olan əks iddialarla üzləşəcək. Ermənistan sülh prosesinə xələl gətirməmək üçün belə addımlardan çəkinir, lakin Azərbaycanın destruktiv mövqeyinin hər şeyi dəyişə biləcəyi göz qabağındadır.
