Beynəlxalq təşkilatların fəaliyyətinin dayandırılması:
UNICEF-in Avropa və Mərkəzi Asiya üzrə Kommunikasiya Regional Müdiri İrina Mazur bildirib ki, təşkilatın Azərbaycanda fəaliyyəti 3 sentyabr 2025-ci ildə dayandırılacaq.
Rəsmi məlumata görə, təşkilat regional ofis vasitəsilə Bakı ilə əməkdaşlığını davam etdirəcək.
Daha əvvəl UNDP, BMT Qaçqınlar üzrə Ali Komissarlığı (UNHCR), Beynəlxalq Qırmızı Xaç Komitəsi (ICRC) və ABŞ Beynəlxalq İnkişaf Agentliyi (USAID) kimi qurumlar da Azərbaycanda fəaliyyətlərini dayandırdıqlarını açıqlamışdılar.
Rəsmi əsaslandırmayla Azərbaycan rəsmiləri bu qərarları “humanitar ehtiyacların azalması” və “daha çox müstəqilliyə doğru hərəkət” ilə izah edərək, beynəlxalq təşkilatların resurslarının “daha çox ehtiyacı olan regionlara” yönləndirilməsi lazım olduğunu bildirirlər.
Siyasi motivasiya görə siyasətşünas Ara Poğosyan qeyd edir ki, qərarlar Türkiyənin təsiri altında BMT strukturuna qarşı formalaşan münasibətlə bağlıdır. Ankaradanın “daha ədalətli dünya” konsepsiyası (BMT Təhlükəsizlik Şurasının daimi üzvlüyünə iddia) Azərbaycanın BMT-nin gələcək roluna şübhə ilə yanaşmasına səbəb olub.
İnsan hüquqları nəzarətindən yayınma: Poqosyan vurğulayır ki, Bakı beynəlxalq təşkilatların “artıq gözlərindən” (insan hüquqları pozuntuları, jurnalistlərə təzyiq, siyasi məhbuslar barədə məlumat toplayan strukturlar) qurtulmaq istəyir.
Repressiyaların güclənməsi: Amnesty International COP29-dan sonra mətbuat azadlığına təzyiqlərin kəskin artdığını, ekoloji fəalların həbs edildiyini və Azərbaycanın “Avropada ən çox siyasi məhbus jurnalistə sahib ölkə” olduğunu bildirib.
Poğosyan qeyd edir ki, Qərb ölkələri Azərbaycanın strateji əhəmiyyətinə (enerji resursları, coğrafi mövqeyi) görə insan hüquqları pozuntularına baxmayaraq sanksiya tətbiq etməkdən çəkinir:
“Bakı Qərbin özündən asılılığını başa düşüb və bundan istifadə edir. Qərb İsraillə münasibətdə sanksiyalardan çəkinməsə də, Azərbaycana qarşı hərəkət etmir”.
