“Qərbi Azərbaycan İcması” adlı fars davam edir. Bu dəfə bu tamaşanın aktyorları YUNESKO-nun baş direktoru Odri Azuleyə məktub ünvanlayıblar.
Azərbaycan mətbuatının dərc etdiyi həcmli müraciətdə Ermənistana ünvanlanan şikayətlərlə yanaşı, “Azərbaycan mədəniyyət irsinin vəziyyətinin monitorinqi üçün Ermənistana faktaraşdırıcı missiya göndərilməsi” tələbi də yer alır.
Ərizə müəllifləri həyasızcasına iddia edirlər ki, “azərilər vaxtilə əhalinin mütləq əksəriyyətini təşkil etdikləri Ermənistandan tamamilə qovulublar”, “Azərbaycanın ərazisində onların tarixi-mədəniyyət irsi, o cümlədən məscidlər və qəbiristanlıqlar kütləvi şəkildə dağıdılıb”.
“Ermənistanda yeganə qorunub saxlanılan məscid olan Yerevandakı Göy məscidi açıq-aşkar yalandan “fars məscidi” kimi təqdim olunur.
Üstəlik, məscidi bir etnik qrupa aid etmək ibadət yerlərini etnik əlamətlərə görə ayırmayan, irqindən, etnik mənsubiyyətindən asılı olmayaraq bütün insanları birləşdirən dinimizə hörmətsizlikdir”.
Sonra üç səhifədə deməyin mənası olmayan, lakin müəyyən cavab tələb edən şikayətlər, ittihamlar, böhtanlar və hər cür müzakirələr var.
Azoulaya müraciət edərək, açıq-aydın, eyni anda iki məqsəd var. Biri “qədim Azərbaycan mədəniyyətinin xaraba qalmış abidələri” mövzusunu şişirtmək,
ikincisi, baş direktorun şəxsiyyəti və Azərbaycan rəhbərliyinin təqdimatı, bu avropalı məmuru bəyənməmələri ilə birbaşa bağlıdır.
Nə buldozerlər Azərbaycanın Naxicevan Muxtar Respublikasının nadir erməni Xaçkarlarını yerlə-yeksan edəndə, nə də Azərbaycan əsgərləri işğal olunmuş Dağlıq Qarabağ torpaqlarında erməni mədəni irsini dağıdanda YUNESKO heç bir tədbir görməyib.
YUNESKO-dan “Azərbaycan mədəniyyətinin izlərini tapmağı” tələb edən Bakı yaxşı bilir ki, heç vaxt mövcud olmadığı sadə səbəbdən belə izləri tapmaq mümkün deyil.
Bəli, münaqişədən əvvəl Ermənistanda müəyyən sayda azərbaycanlı yaşayırdı. Təbii ki, Azərbaycanda təqdim etməyə çalışdıqları kimi milyon yox, hətta yarım milyon, hətta daha çox “əhalinin əksəriyyəti” deyil.
Əgər Azərbaycanda yaşayan ermənilər respublika ziyalılarının əhəmiyyətli hissəsini təşkil edirdilərsə, Ermənistandakı azərbaycanlılar daha çox kəndlərdə yaşayırdılar və təhqir yox, demək lazımdır ki, onlar mədəni irsə töhfə verməmişlər.
Onların yetişdirdikləri meyvə, tərəvəz və göyərti ilə tanınıblar.. Ermənistanda yaşayan azərbaycanlıların demək olar ki, hamısı münaqişənin ilkin mərhələsində öz əşyalarını, götürərək dinc şəkildə tərk edə biliblər.
Ermənistanı tərk edən azərbaycanlılar kitablara ən az maraq göstərirdilər. Bir qayda olaraq, onların istifadədəsindən kənarda qaldılar.
Yaxşı, Bakının Göy məscidi qəsb etmək üçün israrlı cəhdlərinə gəlincə, bu da istisna deyil ki, yaxın vaxtlarda Azərbaycan hakimiyyəti yeni bəyanatla, məsələn, onun şəxsən Əliyevin babası tərəfindən tikdirilməsi ilə bağlı ictimaiyyəti “xoşbəxt edəcək” bəyanatlar da yayacaqlar.
