“Fakt” gündəliyi yazır: “Əgər bəzilərinə elə gəlir ki, indiki bəşər sivilizasiyasının inkişafı şəraitində diktatura uzaq keçmişlə bağlı reallıqdır, o zaman Azərbaycan nümunəsini nəzərdən keçirməlidirlər. İlham Əliyev o ölkəni ailə mülkünə çevirərək həyat yoldaşını vitse-prezident etdi. Və o da yeni məlumat deyil ki, nəinki Azərbaycanda demokratiyadan əsər-əlamət yoxdur, həm də o ölkə də öz mahiyyətinə görə tamamilə antidemokratik və diktator ölkədir. Hər addımda azad söz sıxışdırılır, müxalifət təqib edilir, amma bu reallıq özünü demokratiya tərəfdarı elan etmiş Qərbin bu ölkə ilə münasibətlərini inkişaf etdirməsinə mane olmur.
Əgər başqa bir ölkədə demokratik dəyərlər bu cür pozulsaydı, o zaman Qərb bir-birinin ardınca hesabat dərc edər və bu ölkə ilə münasibətləri məhdudlaşdırmaq üçün addımlar atardı. Lakin Azərbaycana o qədər yaşıl işıq yandırılıb ki, bu ölkə noyabrda Bakıda keçiriləcək COP 29 iqlim konfransı kimi böyük beynəlxalq tədbirə ev sahibliyi edəcək. Lakin iqlim konfransı ərəfəsində Qərb ictimaiyyəti qəfildən demokratiyanı xatırladı və Azərbaycanda 300-dən çox siyasi məhbusun olmasından “narahatlıq ifadə etdi”. Onların azadlığa buraxılması ilə bağlı danışıqların getdiyi barədə mətbuatda da xəbərlər var.
Azərbaycanla bağlı bu cür yanaşma da müəyyən mənada ikiüzlülüyə bənzəyir. Birincisi, Azərbaycan təkcə insan haqları gündəmi ilə bağlı deyil, bütün oxşar bəyanat və çağırışlarla maraqlanmır. İkincisi, əslində belə çıxır ki, siyasi baxışlarına görə həbs olunan şəxslərlə bağlı Qərbin maraqları Azərbaycanın törətdiyi bütün cinayətlərdən, o cümlədən hərbi cinayətlərdən daha çox səslənir. O ölkənin ermənilərə qarşı nifrətini həyat tərzinə çevirməsi xəbər deyil. Əliyev iqtidarı öz hakimiyyətini saxlamaq və xalqın gözündə öz cinayətlərinə haqq qazandırmaq üçün ermənilərə qarşı düşmənçilikdən istifadə edir.
Digər tərəfdən, Artsax münaqişəsinin sülh yolu ilə həlli prinsiplərini pozan və 2020-ci ildə Artsaxa qarşı təcavüzə başlayan məhz Azərbaycan idi. Sonra həmin ölkə bütün humanitar prinsipləri pozaraq fosfor silahlarından və digər qadağan olunmuş silahlardan istifadə edərək Artsaxın mülki əhalisini hədəfə aldı. Və atəşkəsdən sonra Azərbaycanın hərbi-siyasi rəhbərliyinin müdaxiləsi ilə Laçın dəhlizi bağlandı, nəticədə Artsax xalqı aylarla ac qaldı. Keçən ilin payızında isə Azərbaycan bütün beynəlxalq ictimaiyyətin gözü qarşısında Artsaxa yeni hücuma və əhalinin boşaldılmasına başladı. Beynəlxalq ictimaiyyət isə bu hadisələri səssizcə izlədi.
Bu hadisələrdən sonra həmin Qərb Artsax ermənilərinə humanitar yardım göstərməyə sadiq olduqlarını bəyan etdi, lakin onların Azərbaycanın hərbi cinayətlərinin qurbanı olmaları haqqında bir kəlmə də belə demədi. Bəs niyə Qərb cəmiyyəti Azərbaycanın törətdiyi cinayətlər mövzusundan yayınır? Ola bilsin ki, bu məsələ qaldırılarsa, Qərb ictimaiyyəti Azərbaycana qarşı sanksiyalar tətbiq etməli olacaq. Belə olan halda Avropa Azərbaycanın təmin etdiyi enerji daşıyıcılarından imtina etməli olacaq, lakin Avropa ölkələri öz enerji maraqlarını ümumbəşəri dəyərlərdən daha çox dəyərləndirirlər. Siyasi məhbus mövzusu isə Qərb üçün məcburi deyil, sadəcə olaraq insan haqları və demokratiya üçün iş gördüklərini göstərəcəklər. Beləliklə, formallıq təmin olunacaq.
Hazırda Azərbaycan erməni məhbusları, o cümlədən Artsaxın hərbi-siyasi rəhbərliyinin nümayəndələrini saxlayır, lakin Aİ və ABŞ konkret hərbi əsirlərin qaytarılması məsələsini COP 29 iqlim konfransından əvvəl Azərbaycanın qarşısında qoymaqdan yayınır. Qərb rəsmiləri Ermənistanla Azərbaycan arasında sülh prosesini alqışladıqlarını, Azərbaycana heç bir əməli təzyiq göstərmədiklərini, bununla da həmin cinayətkar ölkəyə yeni təcavüzə yol açdıqlarını daim bəyan edirlər.
Bu vəziyyətə Azərbaycanın korrupsiya sxemləri ilə Qərbin mövqeyinə təsir etməsinin də öz təsirinin olduğu istisna edilmir. Axı Əliyev Qərbə, xüsusən də Avropa məmurlarına rüşvət vermək, çirkli pulların yuyulmasında böyük təcrübə toplayıb. Azərbaycanın kürü diplomatiyası buna yönəlib. Və zaman keçdikcə biz dəfələrlə olduğu kimi Əliyevlər ətrafında partlayan çoxlu korrupsiya qalmaqallarının şahidi olduq”.
