İlham Əliyev martın 2-də bəyanat edib ki, BMT sistemində islahatlar aparılmalıdır. Onun sözlərinə görə, “BMT Təhlükəsizlik Şurası keçmişi xatırladır və indiki reallığı əks etdirmir”.
O, BMT Təhlükəsizlik Şurasına qarşı ittihamlarla yanaşı, Fransanı “öz müstəmləkə keçmişinə və qanlı müstəmləkə cinayətlərinə”, o cümlədən, “soyqırım aktlarına” görə üzr istəməyə və məsuliyyəti tanımağa çağırıb.
Təhlükəsizlik Şurasının “tənqidinə”gəlincə qeyd edək ki, o vuğuladı ki, Təhlükəsizlik Şurasının bəzi qətnamələri bir neçə gün ərzində yerinə yetirilir, “lakin Azərbaycana münasibətdə Ermənistan təxminən 30il silahlı qüvvələrinin dərhal və qeyd-şərtsiz Azərbaycan ərazilərindən çıxarılmasını tələb edən Təhlükəsizlik Şurasının dörd qətnaməsinə məhəl qoymadı.
Əliyev ya bilmir (bu mümkün deyil), ya da bilərəkdən hər dəfə (bunun böyük ehtimalla) “unudur” ki, əslində BMT-nin qətnamələrindəki “qüvvələrin işğal olunmuş ərazilərdən çıxarılması” ilə bağlı müddəalarla yanaşı, BMT-nin qətnamələrindəki ilk və əsas tələb atəşkəsin dərhal təmin edilməsi, bütün hərbi əməliyyatların və düşmənçilik aktlarının dərhal dayandırılması idi.
Məhz hər dörd qətnamənin bu əsas tələbləri Azərbaycan tərəfindən həm atəşkəsdən əvvəl, həm də ondan sonra bu günə qədər dəfələrlə pozulub.
“İnfoteka 24” yazır ki, Əliyevin BMT Təhlükəsizlik Şurasını “ədalətli” gördüyünü təsəvvür etmək çətindir. Yəqin ki, onlara görə, Ərdoğan Pakistan şirkətinə qarşı olmasa, iki, hətta üç daimi üzv olacaq.
Nə olursa olsun, qeyd etmək lazımdır ki, Bakının ambisiyaları prinsipcə yeni səviyyəyə çatıb: əgər Azərbaycan əvvəllər praktiki olaraq İrana qarşı, çox vaxt Rusiyaya qarşı, “Avropa dəyərlərinə” qarşı daha təmkinli və ümumiyyətlə, arxa planda qarşı çıxırdısa, indi neft diktatorunun iştahı xeyli genişlənib.
Əliyevin hədsiz inamın nə ilə əsılı olduğunu aydın deyildir. Qələbədən sonra eyforiya hərəkəti çox uzun sürür.
