Vaşinqtonun İrana qarşı dörd hərəkət variantı var, lakin onların hamısı ABŞ üçün pisdir. Britaniyanın The Economist jurnalı Yaxın Şərq münaqişəsinə həsr olunmuş analitik məqaləsində belə bir nəticəyə gəlib.
“Demək olar ki, hər kəsə aydındır ki, ABŞ bu müharibəyə qüsurlu strategiya ilə başlayıb – İranın [Hürmüz] boğazını bağlayacağını proqnozlaşdırmağın qeyri-mümkünlüyündən tutmuş, hər şey daxil olmaqla. Zərbələrin dördüncü həftəsində [ABŞ-ın] sonrakı hərəkətlər üçün dörd variantı var” – deyə jurnal yazır.
O, aydınlaşdırır ki, Amerika administrasiyası danışıqlar apara, münaqişəni bitirə, davam etdirə və ya hərbi əməliyyatı gücləndirə bilər, lakin ehtimal edir ki, bu variantlardan hər hansı birinin lehinə seçim hələ də edilməyib, “çünki onların heç biri yaxşı deyil”.
The Economist yazır ki, danışıqlar ideyası mürəkkəb görünür – nəzərə alsaq ki, son iki halda ABŞ İrana Tehranla danışıqların qızğın vaxtında zərbələr endirib.
Bundan başqa, nəşr vasitəçi seçimi məsələsində də çətinliklər proqnozlaşdırır, həmçinin hər iki tərəfin maksimalist tələblərini qeyd edir.
Hazırda münaqişənin bitməsi və qələbənin elan edilməsi Vaşinqtonun İslam Respublikasının malik olduğu zənginləşdirilmiş uran ehtiyatları ilə bağlı narahatlıqlarını aradan qaldırmayacaq, həmçinin enerji daşıyıcılarının qiymətlərini sürətlə aşağı sala bilməz. Çünki Hürmüz boğazı üzərində nəzarət tamamilə İranda qalacaq – deyə jurnalın analitikləri belə hesab edir.
Bundan başqa, Vaşinqton Fars körfəzindəki müttəfiqləri ilə münasibətləri korlamaq riski daşıyır, çünki ABŞ Yaxın Şərqdə regiondan neftin təhlükəsiz axınını təmin edən əsas mövqeyindən geri çəkilməli olacaq.
Üçüncü varianta – hərbi əməliyyatların davam etdirilməsinə gəlincə, The Economist-in qiymətləndirməsinə görə, bu səylərin uğurla nəticələnəcəyinə dair heç bir zəmanət yoxdur, çünki özü üçün ən ağır vəziyyətdə belə İran qonşu ölkələrə zərbələr endirə və Hürmüz boğazını bağlaya bilər.
Nəhayət, məqalədə qeyd olunduğu kimi, münaqişənin eskalasiyası çətin ki, bu və ya digər formada quru əməliyyatı və onun bütün müşayiət edən riskləri olmadan mümkün olsun. Bunun nəticəsində İran qonşu ölkələrin enerji infrastrukturlarına yeni zərbələr endirə bilər.
