İranlı Avrasiya mütəxəssisi Əhməd Kazəminin Azərbaycanın “kürü diplomatiyası” adlandırdığı təcrübəni tənqid etdiyi məqalənin Azərbaycan dilinə tam tərcüməsi:
İranın Avrasiya mütəxəssisi Əhməd Kazəmi İrdiplomacy analitik portalında dərc olunmuş məqaləsində Azərbaycanın tətbiq etdiyi, sözdə “kürü diplomatiyası”nı – digər dövlətlərin siyasətinə rüşvət və gizli təsir etmə sistemini tənqid edir.
Təhlilin əsasını Almaniyanın keçmiş Bundestaq deputatı Eduard Lintnerin Azərbaycan rəsmilərindən rüşvət alması faktı təşkil edir.
Kazəmi iddia edir ki, son illərdə Bakı neft dollarından digər ölkələrdə siyasi kapital formalaşdırmaq, fərdi siyasətçilərin, KİV-lərin və fondların sədaqətini almaq üçün istifadə edir.
Müəllifin fikrincə, bu yanaşma “kürü diplomatiyası” adlandırılır və onun mexanizmləri hətta İranın özündə də işlədilə bilər.
Bakı müttəfiq deyil, gizli təhlükədir. Dini, tarixi və mədəni yaxınlığa baxmayaraq, Azərbaycan İranı rəqib və təhlükə kimi qiymətləndirir.
Uzun illərdir rəsmi Bakı aşkar pantürkist əyilimlərlə anti-iran və anti-şiə siyasəti yürüdür.
İdeoloji layihənin hərbi örtüyü. 2020-ci ilin 44 günlük Qarabağ müharibəsi zamanı Azərbaycan və onun müttəfiqləri münaqişəni “İslam torpaqları uğrunda mübarizə” kimi təqdim edirdilər.
Lakin müttəfiq qüvvələr sıralarında sionist və ekstremist elementlərin iştirakı Kazəminin fikrincə bu iddiaların səmimiliyini şübhə altına alır.
“Zəngəzur dəhlizi” layihəsi – iqtisadiyyat deyil, geosiyasətdir. İranlı mütəxəssis bu layihəni İsrail və NATO tərəfindən dəstəklənən hərbi-siyasi təşəbbüs adlandırır.
Onun sözlərinə görə, yalnız İran rəhbərliyinin müdrikliyi və ayıqlaması sayəsində onun həyata keçirilməsinin və Türkiyənin Xəzər dənizinə birbaşa geosiyasi çıxış əldə etməsinin qarşısı alına bildi.
Kazəmi xəbərdarlıq edir ki, İran qurumları da “Lintnerlər” – Əliyevlərin ziyanlı siyasəti haqqında susmaq müqabilində Azərbaycan rəsmilərindən maddi güzəşt alan siyasətçilər, məmurlar və ya ictimai xadimlərlə “zədələnə bilər”.
Qafqaz İran üçün yeni təhlükədir. Məqalənin müəllifi müasir Qafqazdakı problemləri İranın tarixi itkiləri – Türkmənçay müqaviləsi, Qarasu və Bəhreynlə müqayisə edir və sərt və düşünülmüş siyasətin zəruriliyini vurğulayır.
